YOUR DENTAL BLOG

Γιατί η οδοντιατρική γνώση χαρίζεται απλόχερα!



Η Οδοντική Υπερευαισθησία αποτελεί ένα φαινόμενο κατά το οποίο προκαλείται έντονος και διαπεραστικός πόνος σε ένα ή περισσότερα δόντια του στόματος μας μετά την επίδραση και την επαφή ενός ψυχρού, θερμού ή γλυκού ερεθίσματος με αυτά. Πολλές φορές μάλιστα, σε πιο σοβαρές καταστάσεις, είναι σύνηθες να εκδηλώνεται πόνος ακόμα και με την εισπνοή κρύου αέρα από το στόμα.

Η ευαισθησία στην περιοχή του αυχένα του δοντιού, στα όρια δηλαδή των ούλων, εκεί όπου συναντώνται η μύλη του δοντιού με την ρίζα, ονομάζεται Αυχενική Ευαισθησία.

Η κυριότερη αιτία της οδοντικής υπερευαισθησίας βρίσκεται στην έκθεση της οδοντίνης σε εξωτερικά ερεθίσματα. Η οδοντίνη αποτελεί ένα σκληρό στρώμα οδοντικού ιστού που περιβάλλει τον πολφό, βρισκόμενη ανάμεσα σε αυτόν και την αδαμαντίνη. Ιστολογικά, η οδοντίνη χαρακτηρίζεται από ένα δίκτυο μικροσωληνίσκων που εκτείνονται από τον οδοντικό πολφό ως την αδαμαντίνη. Στο εσωτερικό αυτών των οδοντοσωληναρίων υπάρχει υγρό και νευρικές απολήξεις του πολφού και όταν, για τον οποιοδήποτε λόγο, χαθεί το εξωτερικό προστατευτικό στρώμα του σμάλτου, η οδοντίνη και τα οδοντινικά σωληνάρια με το περιεχόμενό τους βρίσκονται εκτεθειμένα στο εξωτερικό περιβάλλον και τα ερεθίσματα του.
Πολλές θεωρίες έχουν προσπαθήσει να ερμηνεύσουν την εκδήλωση πόνου στα εκτεθειμένα δόντια, με την πλέον αποδεκτή να κάνει λόγο για τις ωσμωτικές κινήσεις του υγρού των οδοντοσωληναρίων κατά την μεταβολής της θερμοκρασίας του εξωτερικού περιβάλλοντος (θερμό/ψυχρό) ή την επαφή με όξινο/γλυκό ερέθισμα. Οι κινήσεις αυτές δημιουργούν τάσεις στις απολήξεις των νεύρων, γεγονός που μεταφράζεται ως μήνυμα πόνου προς το κεντρικό νευρικό σύστημα μας.

Οι πιο συχνές αιτίες οδοντικής υπερευαισθησίας θεωρούνται οι εξής:
Αποτριβή του δοντιού λόγω λανθασμένου τρόπου βουρτσίσματος (υπερβολική δύναμη ή χρήση πολύ σκληρής οδοντόβουρτσας, σε συνδυασμό με έντονες οριζόντιες κινήσεις) που οδηγεί σε υφίζηση των ούλων και έκθεση της οδοντίνης των ριζών.
Η ουλική υφίζηση και η περιοδοντίτιδα οδηγούν σταδιακά σε έκθεση των ριζών και αποκάλυψη τμημάτων του δοντιού όπου η οδοντίνη καλύπτεται από ένα λεπτό στρώμα οστείνης, η οποία ωστόσο φθείρεται εύκολα.
Βρυγμός (σφίξιμο και τρίξιμο των δοντιών) που οδηγούν σε σημαντική φθορά της αδαμαντίνης
Διαβρώσεις των δοντιών εξαιτίας μιας διατροφής με όξινο PH και από χημικούς παράγοντες.
Τερηδονικές βλάβες που παραδοσιακά αποδομούν την αδαμαντίνη και σταδιακά φθάνουν μέχρι την οδοντίνη, εκθέτοντας την πλέον στο εξωτερικό στοματικό περιβάλλον.
Ράγισμα  (Crack) ή σπάσιμο κάποιου δοντιού το οποίο φθάνει μέχρι την δομή της οδοντίνης και επιτρέπει την μετάδοση εξωτερικών ερεθισμάτων στις νευρικές απολήξεις των οδοντοσωληναρίων.
Λεύκανση δοντιών, καθώς η συχνή και αλόγιστη χρήση λευκαντικών παραγόντων χωρίς την καθοδήγηση του οδοντιάτρου μπορεί να οδηγήσει σε μηχανικές αποτριβές και χημικές διαβρώσεις των δοντιών.

Για την αποφυγή του ενοχλητικού φαινομένου των ευαίσθητων δοντιών συνίσταται:
Η διατήρηση της καλής στοματικής υγιεινής για την πρόληψη των τερηδονικών βλαβών και της ουλικής υφίζησης.
Η χρήση μαλακής οδοντόβουρτσας και ένας ορθός τρόπος βουρτσίσματος, χωρίς έντονες οριζόντιες κινήσεις.
Η αποφυγή κατανάλωσης όξινων τροφών και ποτών όπως είναι π.χ. τα αναψυκτικά για την μείωση του κινδύνου οδοντικών διαβρώσεων. Είναι σημαντικό να μην βουρτσίζετε αμέσως τα δόντια μετά την κατανάλωση ανάλογων προϊόντων γιατί προκαλείται μεγαλύτερη απώλεια μεταλλικών αλάτων από την αδαμαντίνη αλλά να περιμένετε λίγη ώρα ούτως ώστε να αποκατασταθεί το PH του στόματος.
Ιδιαίτερη προσοχή στην λεύκανση δοντιών, καθώς πρέπει να αποφεύγεται η χρήση λευκαντικών οδοντόκρεμων με υψηλό δείκτη αποτριβής για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αν επιθυμείτε χημική λεύκανση στο οδοντιατρείο, συμβουλευτείτε πρωτίστως τον οδοντίατρό σας.

Καθώς η αδαμαντίνη έχει καταστραφεί και η οδοντίνη έχει αποκαλυφθεί, η βλάβη πλέον δεν είναι αναστρέψιμη και δεν υπάρχει δυστυχώς κάποιος φυσικός τρόπος θεραπείας. Ωστόσο, η οδοντική ευαισθησία μπορεί να θεραπευτεί μέσω των προσθετικών αποκαταστάσεων των προβληματικών δοντιών ή ακόμα και με μέσα ανακούφισης των συμπτωμάτων και εξουδετέρωσης του πόνου.
Ο πιο απλός τρόπος αντιμετώπισης είναι η χρήση ειδικών οδοντόκρεμων κατά της οδοντικής ευαισθησίας. Η εξουδετέρωση του πόνου που προκαλείται λαμβάνει χώρα είτε μέσω της παρεμπόδισης του ερεθίσματος του πόνου προς το κεντρικό νευρικό σύστημα μέσω συστατικών όπως είναι το νιτρικό κάλιο είτε “σφραγίζοντας” τα οδοντινικά σωληνάρια με ουσίες όπως το χλωριούχο στρόντιο.
Άλλος συχνός τρόπος αντιμετώπισης της ευαισθησίας των δοντιών θεωρείται η φθορίωση με σκευάσματα υψηλής συγκέντρωσης φθορίου. Η εναπόθεση φθοριοαπατίτη στην επιφάνεια της εκτεθειμένης οδοντίνης και το κλείσιμο των οδοντινικών σωληναρίων γίνεται με ειδικά gel ή βερνίκια φθορίου στον χώρο του οδοντιατρείου.
Κατά την περίπτωση που η βλάβη της οδοντινικής έκθεσης είναι εκτενής, χρησιμοποιούνται σύνθετες ρητίνες για την κάλυψη και το κλείσιμο των πόρων της οδοντίνης, εμποδίζοντας την επικοινωνία των νευρικών απολήξεων με το εξωτερικό στοματικό περιβάλλον και αποκαθιστώντας παράλληλα την απώλεια οδοντικής ουσίας. Όταν τα επίπεδα τερηδονισμού ή βρυγμού είναι υψηλά, η σημαντική απώλεια οδοντικής ουσίας μπορεί να γίνει μέσω μιας προσθετικής εργασίας όπως είναι οι στεφάνες.



Η Λεύκανση αποτελεί μια ενδεδειγμένη μέθοδο της αισθητικής οδοντιατρικής με αποκλειστικό στόχο την αλλαγή του χρώματος και της φωτεινότητας των δοντιών. Θεωρείται ιδιαίτερα δημοφιλής τα τελευταία χρόνια ενώ συμβάλλει στην ικανοποιητική βελτίωση της εμφάνισης των δοντιών με χαμηλότερο κόστος σε σχέση με προσθετικές τεχνικές.

Βασική προϋπόθεση για την κατανόηση της διαδικασίας της λεύκανσης είναι η παραδοχή πως το φυσικό χρώμα των δοντιών διαφέρει από άτομο σε άτομο. Τόσο φυλετικοί και γενετικοί παράγοντες όσο και καθημερινές συνήθειες όπως το κάπνισμα, η διατροφή, η λήψη φαρμάκων, σε συνδυασμό με οδοντιατρικά προβλήματα όπως οδοντικοί τραυματισμοί και ενδοδοντικές θεραπείες οδηγούν σε ένα ευρύ χρωματικό φάσμα των ανθρώπινων δοντιών.

Αναμφίβολα το κιτρινωπό χρώμα των δοντιών κάνει αρκετούς ανθρώπους να αισθάνονται άβολα κατά την ομιλία ή το χαμόγελο τους. Τα δυσχρωμικά αυτά δόντια οφείλουν την παρουσία τους σε ποικίλους παράγοντες όπως είναι η εναπόθεση χρωστικών ουσιών στην επιφάνειά τους. Οι βασικότερες αιτίες που οδηγούν σε αποχρωματισμό των δοντιών και απαιτούν την λεύκανση αυτών είναι:

– Κάπνισμα
– Μακροχρόνια συσσώρευση χρωστικών λόγω διατροφής (καφές,κρασί)
– Φθορίαση (η υπερβολική λήψη φθορίου)
– Χρόνια χρήση αντιβιοτικών τετρακυκλίνης στην παιδική ηλικία
– Τραυματισμοί δοντιών με αιμάτωμα και νέκρωση του οδοντικού πολφού
– Παλαιές εμφράξεις αμαλγάματος
– Ενδοδοντικές θεραπείες δίχως την μεταγενέστερη συνοδεία προσθετικής εργασίας
– Ηλικία, κληρονομικότητα και γενετικοί παράγοντες.

Οι δυσχρωμίες των δοντιών μπορούν να ταξινομηθούν σε εσωτερικές και εξωτερικές. Οι εξωτερικές θεωρούνται και οι πιο συνηθισμένες, αφορούν στην συσσώρευση χρωστικών ουσιών στην επιφάνεια των δοντιών οι οποίες όπως αναφέρθηκε προέρχονται από τις διατροφικές συνήθειες του κάθε ατόμου και κυρίως είναι οι πιο εύκολα αντιμετωπίσιμες. Ωστόσο αν η προσκόλληση των ουσιών αυτών συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, η εισχώρηση τους στο εσωτερικό του δοντιού τις καθιστά και δυσκολότερες προς αντιμετώπιση. Το ορθό βούρτσισμα των δοντιών σε συνδυασμό με τον τακτικό εξαμηνιαίο καθαρισμό στον χώρο του οδοντιατρείου μπορούν να αποτρέψουν την μακροχρόνια εναπόθεση χρωστικών ουσιών στην εξωτερική οδοντική επιφάνεια αλλά παραμένουν ανεπαρκή μέσα για την αντιμετώπιση των εσωτερικών δυσχρωμιών.

Πως πραγματοποιείται η Λεύκανση;

Η λεύκανση των δοντιών διαδραματίζεται με την χρήση οξειδωτικών παραγόντων όπως είναι το υπεροξείδιο του υδρογόνου 2Ο2 ) με συγκεντρώσεις 15-38% και το υπεροξείδιο του καρβαμιδίου (CH6N2O3) με 10-44%, με το πρώτο όντας πιο δραστικό να χρησιμοποιείται σε εφαρμογές εντατικής λεύκανσης στον χώρο του ιατρείου και το δεύτερο σε προϊόντα λεύκανσης στο σπίτι.

Η δράση των λευκαντικών ουσιών αποτελείται από την διείσδυση στην αδαμαντίνη και την οδοντίνη και την αποδόμηση των συσσωρευμένων χρωστικών, οδηγώντας παράλληλα στην σταδιακή λεύκανση. Αυτοί οι χημικοί παράγοντες αυτοενεργοποιούνται μόλις τοποθετηθούν προσεχτικά πάνω στην οδοντική επιφάνεια και η δράση τους είναι εφικτό να επιταχυνθεί με την εφαρμογή ειδικής συχνότητας φωτός όπως είναι οι λάμπες αλογόνου, LED και το Laser.

Σαφώς και ο βαθμός της χρωματικής αλλαγής του δοντιού εξαρτάται από το είδος, την αιτία της δυσχρωμικής αλλοίωσης, την συγκέντρωση του λευκαντικού παράγοντα και την συχνότητα εφαρμογής του στο ιατρείο. Μετά το πέρας της θεραπείας, ο ασθενής μπορεί να ακολουθήσει μια πληθώρα τεχνικών οι οποίες θα ωθήσουν στην σταθεροποίηση του χρώματος όπως είναι οι εξατομικευμένοι λευκαντικοί νάρθηκες, οι λευκαντικές οδοντόκρεμες καθημερινής και περιορισμένης χρήσης και τα λευκαντικά gel επάλειψης. Ξεκαθαρίζεται όμως ότι η λεύκανση στο οδοντιατρείο είναι η πιο άμεση και αποτελεσματική και ασφαλής μέθοδος σε σχέση με την μακροχρόνια χρήση φαρμακευτικών προϊόντων στο σπίτι.





Copyright LeoDent 2019. All rights reserved.